"Ostatnie tango"

"Ostatnie tango" to niezwykła opowieść o miłości i nienawiści najsłynniejszej pary w historii tanga argentyńskiego. Połączył ich taniec, rozdzieliło ich życie. María Nieves Regi (80) i Juan Carlos Copes (83) spotkali się, gdy byli nastolatkami i tańczyli razem przez niemal 50 lat. W tym czasie kochali się i nienawidzili, ranili się i odchodzili, lecz zawsze wracali aby razem tańczyć tango. Żaden mężczyzna nie dorównywał w tańcu Juanowi, a żadna kobieta – Marii. W końcu on odszedł na dobre do innej, 20 lat młodszej partnerki, z którą ma dwoje dzieci. Teraz, w jesieni życia, oboje opowiadają o miłości, nienawiści i wspólnej pasji.



"Ostatnie tango" to ich historia zilustrowana przez tancerzy i choreografów z Buenos Aires, którzy odtwarzają najważniejsze momenty ich związku przy pomocy niezwykłych układów scenicznych. Pięknie sfilmowanym scenom towarzyszą poruszające wywiady i zdjęcia archiwalne, które sprawiają, że Ostatnie tango jest niezapomnianą podróżą, odkrywającą tajemnice tego tańca.

Film opowiada historię Juana i Maríi, ale także dokumentuje historię tego tańca i wpływ, jaki para wywarła na jego ewolucję w ostatnich 50 latach. To oni spowodowali, że tango stało się światowym fenomenem, wcześniej było popularne głównie w klubach w Buenos Aires.

O FILMIE
María Nieves Regi i Juan Carlos Copes urodzili się w złotych czasach tanga, gdy było ono rozrywką biednych. Dla niego poświęcili swoje życie, po to tylko, by być świadkami narodzin rock and rolla, który przyćmił tango. Ale María, Juan i ich przyjaciele nie poddali się. Carlos Copes wykazał się nie lada determinacją, stworzył pierwsze show sceniczne oparte o tango i razem zaczęli z nim jeździć po całym świecie.

Opłaciło się. Odwiedzili Amerykę Łacińską, a nawet Nowy Jork. Czasy były wspaniałe, ale też trudne. W USA tango było zupełnie nieznane, więc ledwie udawało im się związać koniec z końcem. I wtedy Juan wpadł na pomysł tańczenia na stole. Ten numer stał się ich znakiem rozpoznawczym, słynnym na cały świat. María jednak tęskniła za domem i chciała wrócić do Argentyny. Dla niej najważniejszy był Juan, ale dla niego liczył się przede wszystkim taniec.

María nalegała na zawarcie małżeństwa. Ceremonia odbyła się w Las Vegas. Wrócili do Buenos Aires, ale wkrótce Juan wyruszył w światowe tournée. María się załamała, a potem zakochała w mężczyźnie, którego poznała w klubie tanga. Juanowi brakowało partnerki, wrócił do Buenos Aires, ale zastał żonę z innym.

Próbowali znów tańczyć i żyć razem, María nie wytrzymywała jednak tempa męża. Juan pił i spotykał się z innymi kobietami. Niemal doprowadził się do samozniszczenia. Później poznał swoją obecną żonę i okazało się, że zostanie ojcem. María była kompletnie zaskoczona. Od tego momentu zaczęła się nieskrywana nienawiść. Nie rozmawiali ze sobą, choć wciąż stanowili parę na parkiecie. Tańczyli jak para bogów. Nic dziwnego, że w musicalu "Tango Argentino", który niespodziewanie podbił cały świat, byli największymi gwiazdami.

Jednak po trasie w Japonii Juan przestał zapraszać Marię, żeby z nim tańczyła. Ona, wówczas sześćdziesięcioletnia, zupełnie się załamała. Depresja spowodowała, że straciła wiarę w siebie i nie potrafiła być dumna ze swoich osiągnięć. Zajęło jej kilka lat, zanim była gotowa ponownie wyjść na scenę. Publiczność wciąż ją kochała. Nie miała męża, więc mogła się skupić na byciu kobietą i artystką.

María Nieves Rego urodziła się w 1934 roku w Buenos Aires. Dorastała w skromnych warunkach i miała trudne dzieciństwo. Rodziców nie stać było na zabawki, a ponadto miała trudności w nauce. Robiła lalki z butelek po napojach, ubierała je w skrawki tkanin. Gdy umarł ojciec, musiała pracować – już jako jedenastolatka sprzątała domy. Z siostrą chodziły do klubów, gdzie tańczono tango, ale pozwalano im tylko patrzeć. Gdy miała 14 lat, spotkała tam jednak trzy lata starszego Juana Carlosa. Rok później zaczęli razem tańczyć, z czasem połączyła ich również miłość.

Juan Carlos Copes urodził się w 1932 roku w Buenos Aires. Również pochodził z ubogiej rodziny. Podczas studiów grał w piłkę i interesował się samochodami, jak wszyscy chłopcy z sąsiedztwa. Uczył się dobrze, a w wieku 17 lat odkrył tango. Stało się to niemal przez przypadek: poszedł z przyjaciółmi do klubu i taniec od razu go urzekł. Zdecydował, że również nauczy się tanga. Chodził co wieczór do klubów i prosił dziewczyny do tańca. W taki sposób poznał Maríę.

María i Juan stali się najbardziej znaną parą w klubie Atlanta. Z czasem osiągnęli sławę w całym kraju, a w 1951 roku wygrali narodowy konkurs. Kilka lat później wyruszyli w trasę po Ameryce Łacińskiej ze słynnym Astorem Piazzollą. Później przyszedł czas na Nowy Jork i Los Angeles. W 1965 roku zostali małżeństwem. Tuż po ślubie Juan wyruszył w ogólnoświatowe tournée, a María została w Buenos Aires. Ich związek zawsze był burzliwy, a nadmierną energię zdawali się wydatkować w czasie tańca. Nigdy się nie rozstali, nawet w latach 50, gdy tango stało się mało popularne w Buenos Aires. Wręcz przeciwnie – to dzięki ich występom kluby odzyskały dobrą sławę.

W 1976 roku ich małżeństwo przeżyło największy kryzys: Juan został po raz pierwszy ojcem, ale matką dziecka nie była María. Była nią kobieta młodsza od niego o 20 lat. María zawsze chciała zostać matką, ale nie udało jej się to. Być może przeszkodziła jej kariera. W 1983 roku, gdy Claudio Sevogia przeniósł musical "Tango Argentino" z Broadwayu to Paryża, to właśnie Juan i María tańczyli w pierwszym rzędzie. Tańczyli razem, chociaż po przedstawieniach nie rozmawiali ze sobą. Dopiero w 1997 roku Juan zdecydował się na zmianę partnerki. Dla Maríi było to niesamowity cios. Wycofała się z życia zawodowego i zachorowała na depresję. Lepiej poczuła się dopiero w 2000 roku, gdy dostała rolę w musicalu "Tanguera". Publiczność kocha ją do dziś.

Juan i María wciąż tańczą zawodowo. Jego co wieczór można zobaczyć w jednym z najsławniejszych klubów w Buenos Aires. María ciągle uczy i jest zapraszana do jury w konkursach. Gdy tańczy, zawsze otrzymuje owację na stojąco. Juan mieszka ze swoją żoną, ma dwie córki. María mieszka sama.

REŻYSER – GERMAN KRAL
German Kral urodził się w 1968 roku w Buenos Aires. W 1991 roku wyprowadził się do Monachium, żeby studiować reżyserię. Obecnie mieszka w obu tych miastach. Ma syna. W latach 1993-96 pracował z Wimem Wendersem. Jego film dyplomowy Images of the absence był nominowany do niemieckiej nagrody Grimme oraz zdobył pierwszą nagrodę na festiwalu filmowym w Yamagacie w Japonii. Nagrodzono go także nagrodą dla młodego twórcy na festiwalu filmów dokumentalnych w Bawarii. Jego film Musica Cubana (2004), wyprodukowany przez Wendersa, miał premierę na festiwalu w Wenecji. Zakupili go dystrybutorzy z wielu krajów. The last Applause (2008), wyprodukowany w koprodukcji niemiecko-argentyńsko- japońskiej, otrzymał nagrodę na Dok.Fest w Monachium oraz Starter Film Prize miasta Monachium.

FILMOGRAFIA:
2015 – "UN TANGO MÁS" ("Our Last Tango"). Colour. 90 Min. (Germany – Argentina)
2008 - "EL ÚLTIMO APLAUSO" ("The Last Applause") - 35mm. Colour. 88 Min. (Germany – Argentine - Japan)
2004 - "MÚSICA CUBANA" - 88 Min. 35mm. Colour. (Germany)
2002 - "SO IST DAS LEBEN – LA VIDA ES ASÍ" ("That’s life") - 72 min. (Germany)
2000 - "BERND EICHINGER, WHEN LIFE BECOMES FILM" - Colour & B/W. 100 Min. (Germany)
1998 - "Imágenes DE LA AUSENCIA" ("Images of the Absence") - 16mm. B/W & Color. 89 Min. (Germany-Argentina)
1996 - "TANGO BERLIN" - 5:30min. 35mm. B/W. (Germany)

OSTATNIE TANGO
Produkcja: Niemcy, Argentyna 2015
Czas : 85 min.
Gatunek: dokument

TWÓRCY
REŻYSER: German Kral
SCENARIUSZ: German Kral
ASYSTENT REŻYSERA: Paula Akel
KONSULTANT SCENARIUSZA: Stephan Puchner
PRODUCENT: Nils Dünker, Dieter Horres, German Kral
PRODUCENT WYKONAWCZY: Wim Wenders, Rodrigo Furth, Jakob Abrahamsson
WSPÓŁPRODUCENT: Birgit Rothörl, Josef Brandmaier
OPERATOR: Jo Heim BVK, Félix Monti ADF
MONTAŻ: Ulrike Tortora
MUZYKA: Luis Borda, Sexteto Mayor, Gerd Baumann
REŻYSER DŹWIĘKU: Celeste Palma
CHOREOGAFIA: Melina Brufman, Leonardo Cuello, Sabrina and Rubén Véliz, Brenda Angiel

OBSADA
María Nieves Rego
Juan Carlos Copes
Dorosły Juan: Pablo Verón
Dorosła María: Alejandra Gutty
Młoda María: Ayelén Álvarez Miño
Młody Juan: Juan Malizia
Turco José i partner Maríi: Pancho Martínez Pey
Choreografowie: Melina Brufman, Leonardo Cuello, Brenda Angiel
Żona Juana: Myriam Copes
Córka Juana: Johana Copes

FESTIWALE
2017 AARP Movies for Grownups Awards – Nominacja: Movies for Grownups Award – Najlepszy Film Zagraniczny
2016 IFF Cleveland – Nominacja: Nesnady and Schwartz Documentary – Competition Najlepszy Film Dokumentalny: German Kral
2016 „Bavaria Film Award for the Best Photography“ – Monachium, Niemcy
2016 Festival Valenciennes we Francji , Nagroda: „Prix des Étudiants“
2016 Festiwal Filmowy Bolzano we Włoszech – Nagroda Publiczności
2016 Washington DC International Film Festival – Nagroda Publiczności dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego
2016 11th DOKUart Festival Bjelovar w Chorwacji – Nagroda Publiczności
2016 11th DOKUart Festival Bjelovar w Chorwacji- Nagroda: „Young Jury Award“
2016 – MFF w Berlinie
2016 - Dance on Camera, New York
2016 - Miami Film Festival, USA
2016 - Magnificent Seven w Belgradzie – Film otwarcia
2016 - Beijing Int. Film Festival, China
2016 - Doc-Barcelona Film Festival, Spain
2016 - Sheffield Int. Film Festival, England
2016 - Shanghai Int. Film Festival, China
2015 - Toronto International Film Festival, Canada (World Premiere)
2015 - Hofer International Filmtage, Germany
2015 - Copenhagen Int. Documentary Film Festival, Sweden
2015 - Adelaide Film Festival, Australia "Special Mention SADAIC for the Best Music of an Argentinean Film"
2015 Mar del Plata Film Festival – Nominacja – Najlepszy Film Argentyński: Argentinean Competition: German Kral
2015 Stockholm Film Festival - Nominacja – Najlepszy Film Dokumentalny: German Kral
2015 Yamagata International Documentary Film Festival – Nominacja: Robert and Frances Flaherty Prize: German Kral


Ostatnie tango