Na Wyspie Wielkanocnej głowy mają korpusy

Moai, Rano Raraku, fot. Aurubina, Wikipedia.org

Wyspa Wielkanocna znana jest przede wszystkim ze swoich niesamowitych posągów. Każdy, kto kiedykolwiek oglądał zdjęcia "cudów świata" kojarzy wystające z ziemi ogromne kamienne głowy. Głowy nazywane są "moai" i okazało się, że mają korpusy.

Chile - zobacz fotorelację z Chile

Wyspa Wielkanocna (Isla de Pascua, Rapa Nui) położona jest na południowym Oceanie Spokojnym i przynależy do Chile. Większość narodowościowa na wyspie to Polinezyjczycy, a pierwsi mieszkańcy pojawili się tu najprawdopodobniej ok 300 r.n.e. Obok wielkich posągów, Wyspa Wielkanocna znana jest, jako najbardziej oddalona od innych wysp i lądów zamieszkałą przez człowieka wyspą.

Na Wyspie znajduje się 887 moai, czyli wielkich posągów przedstawiających ludzkie postaci. Zostały one wyrzeźbione przez mieszkańców Wyspy z wielkich skał wulkanicznych. Średniowieczni artyści-rzeźbiarze pracowali nad posągami w kamieniołomie Rano Raraku, który z niewiadomych przyczyn został opuszczony. Dziś można tu oglądać prawie 400 niedokończonych posągów moai. Wokół ich powstania oraz powodów nagłego przerwania prc krąży tyle pytań, co chociażby wokół angielskiego Stonehange.

{youtube}946w7SBqDmc{/youtube}

Oprócz nie do końca znanego powodu powstawania tych ogromnych posągów (najprawdopodobniej miały one znaczenie magiczne, a mieszkańcy wierzyli w ich niezwykłą moc ochrony przed siłami natury i złymi mocami), fascynujący jest też sposób ich powstania. Podobnie, jak wiele innych ogromnych budowli, posągów powstałych setki lat temu w różnych miejscach świata, tak i tutaj dzisiejszych archeologów fascynuje sposób i perfekcjonizm obrobienia kamienia. Figury moai mają bowiem od 10 do 20 metrów wysokości potrafią ważyć od 20 do ponad 70 ton. Polinezyjczycy transportowali gotowe posągi z kamieniołomu do miejsca, w którym do dziś możemy je oglądać, za pomocą "taśmy" z pni drzew. Do przeciągnięcia jednego moai potrzebnych było najprawdopodobniej od 50 do 150 mężczyzn.

W XIX wieku spora część moai zostało przewróconych, najprawdopodobniej w wyniku walk pomiędzy nieznanymi nam grupami. Pod koniec XX wieku figury zostały ustawione na poprzednich miejscach. Jednak dopiero w tym roku odkryto, że głowy wystające z łąk na wyspie mają swoje gigantyczne, ukryte głęboko w ziemi korpusy.

O tym, że wystające z ziemi głowy moai nie są jedynie głowami,archeolodzy wiedzieli już od jakiegoś czasu. Jednak stosunkowo niedawno do wiadomości publicznej trafiły zdjęcia z efektów prac archeologów. Mozolne i ostrożne kopanie ujawniło ogromne doskonale zachowane, kamienne ciała.

Odkopaniem ciał olbrzymów zajęła się prywatna grupa badawcza archeologów-fascynatów. Projekt, który ruszył wiosną 2010 roku, a którego efekty można było podziwiać już latem 2011 roku nazwano "Easter Island Statue Project" i aż dziw bierze, jak mało uwagi poświęciły mu międzynarodowe media. Ukrycie korpusów kamiennych olbrzymów pod ziemią miało na pewno jeden plus. Nie wystawione na działanie wiatru, deszczu i słońca zachowały swoje oryginalne, piękne, rzeźbione zdobienia.

Pytanie, które wciąż zadają sobie archeolodzy, brzmi "Kiedy?". Kiedy powstały odkopane właśnie posągi - przed przybyciem na wyspę ludu polinezyjskiego? Czy to dlatego jej "nowi" mieszkańcy postanowili wznosić kolejne, w całości postawione na ziemi posągi, wierząc, że zamkną w niech świętą siłę "mana"? Według podań, moai są symbolem władzy i autorytetu, ale nie tylko. W kulturze i religii polinezyjskiej, odpowiednio przygotowane i poświęcone przedmioty kamienne i drewniane nosiły w sobie świętą siłę "mana". Nie bez znaczenia zostawały też platformy (ahu), na których ustawiano posągi - pełniły one funkcję "świątyni".

Zdjęcia z najnowszych odkryć archeologicznych na Wyspie Wielkanocnej znajdziecie na stronie www.eisp.org.

Archeolodzy i pomocnicy z Wyspy Wielkanocnej przy odkopanym moai (fot. EISP.org):

fot. Esip.org

fot. Moai, Rano Raraku, fot. Aurubina, Wikipedia.org, EISP.org