Wszystko o karpackiej piszczałce

Karpacka piszczałka to wyjątkowy instrument, w którym dźwięk moduluje się siłą zadęcia oraz zatykając lub otwierając końcowy otwór palcem. Piszczałka ma gwizdek, więc wystarczy dmuchnąć, aby wydobyć dźwięk. Końcówka należy do tej samej rodziny instrumentów, wykonywanych z bzu czarnego, co trójotworowe fujarki i fujary. Obecnie używana jest na Słowacji i w malutkiej części Moraw. 

 


Instrument ten jest bardzo prosty do opanowania, "sam gra" i zawsze stroi. Jest to cecha pozwalająca na pracę z ludźmi, którzy w życiu nie mieli kontaktu z tworzeniem muzyki lub ludźmi, którzy z różnych powodów mają problem z opanowaniem "klasycznych" instrumentów. Nie potrzeba żadnych zdolności muzycznych. Jego pełne alikwot brzmienie może być używane w lecznictwie. Myślę tu o poważnym zastosowaniu w terapii oraz sprawianiu przyjemności samemu sobie, co jest niemniej ważne. Jego radosne brzmienie wprowadza w dobry nastrój. Można go używać przy relaksacji i do medytacji oraz do ćwiczeń oddechowych. Instrumenty dęte wykorzystuje sie w leczeniu padaczki i astmy (metoda prof. Vaclav Żilka)

Lektor Miro Żiarislav Svicki stworzył szkołę poświęconą użyciu końcówek w pracy nad samoświadomością. Sam żyje wysoko w górach, odwołuje się do natury i do prasłowiańskich korzeni. Kilkanaście lat temu, gdy odkrył dla siebie piszczałki, ich alikwoty i zrozumiał terapeutyczny charakter tych instrumentów, założył własną formację Bytosti oraz rozpoczął pracę warsztatową.

W dniach 4-6 czerwca 2010 w Górach Izerskich (Oldrichov v Hajich) odbędą się warsztaty Cesta Końcówki, poświęcone małemu prostemu w użyciu, instrumentowi - karpackiej piszczale. Poprowadzi je Miro Svicki. 

Warsztaty Miro Svickiego to nie tylko nauka gry na końcówkach, to ukazanie możliwości karpackich piszczałek w terapii, to relaksacja i aktywna improwizacja, to ćwiczenia oddechowe przy pomocy instrumentów. Warsztat uzupełniają, odtwarzane, prasłowiańskie rytuały, ćwiczenie czterech żywiołów, tradycyjne tańce słowackie (cyfrowanie nogami, przysiady i podskoki), tańce improwizowane, „dzikie tańce” (tańce prasłowiańskie) i Rajana. Podczas warsztatu prowadzonego na końcówkach w tonacji c, prezentowane są też pozostałe piszczałki, czyli fujary, fujarki, dwojaczki itd… oraz bębny doby.