Peter Gabriel – pianista, flecista, perkusista, kompozytor, wokalista, wykonawca progresywnego rocka i popu, producent i założyciel zespołu Genesis.

Urodził się w 1950 roku w Chobham w Anglii. Gabriel uczęszczał najpierw do Cable Hause, prywatnej szkoły w Working, Surrey, następnie od 1963 do Charterhouse School.

Genesis

Na scenie muzycznej pojawił się w 1967 roku i to właśnie wtedy zaczęła się jego przygoda z Genesis. Razem z przyjaciółmi z Charterhouse School, Tonym Banksem, Anthonym Phillipsem, Mikem Rutherfordem, Chrisem Stewartem postanowili założyć zespół. I tak powstał legendarny zespół Genesis. Pierwszy ich album "From Genesis to Revelation", został wydany przez producenta Jonathana Kinga.

Genesis odnosili sławę nie tylko w Anglii, ale także we Włoszech czy Belgii, Niemczech oraz w innych państwach europejskich, a później na całym świecie. Peter Gabriel zawsze poza muzyką, przejawiał też zainteresowanie sceniczną teatralnością – wprowadzeniem do każdej piosenki na koncercie były różne, niezwykłe kostiumy budzące i zainteresowanie, i kontrowersje.

Gdy powstawał album "The Lamb Lies Down on Broadway", Gabrielem zainteresował się reżyser William Friedkin. Friedkinowi zaimponowała historia, którą Gabriel napisał o życiu zespołu Genesis. Udział Gabriela w projekcie filmowym Friedkina, miał poniekąd wpływ na decyzję o odejściu Gabrieliego z zespołu.
Niedługo przed trasą koncertową promującą "The Lamb Lies Down on Broadway" Gabriel podjął zaskakującą decyzję – odejście od zespołu. Powodem jednak była nie chęć rozpoczęcia solowej kariery, a rodzina.

Solowa kariera

Po odejściu z Genesis, Peter Gabriel zrobił niebywałą karierę jako solista. Pierwszy, debiutancki  singiel "Solsbury Hill" mówi o jego odejściu z Genesis.  Gabriel pierwszy solowy album nagrał w latach 1976-77. Producentem płyty był Bob Ezrin, a sławę przyniósł mu singiel z płyty pod tytułem „Solsbury Hill”.  Artysta współpracował z gitarzystą, Fripp, który notabene był także producentem jego drugiej solowej płyty. 

Trzy pierwsze solowe albumy posiadają tylko i wyłącznie cyfry rzymskie, natomiast tytuły "Car" (1977), "Scratch" (1978) i "Melt" (1980) zostały dopisane przez wydawców. Rok 1980 przynosi wydanie niemieckojęzycznej wersja trzeciej płyty. Czwarty album o tytule "Security" ukazał się w roku 1982. Ten sam rok, wydanie niemieckojęzycznej wersji czwartej płyty. Rok 1984 - "Plays Live – Highlights".

Peter Gabriel nagrał również muzykę do filmu Alana Parker'sa „Ptasiek” (1985r). Muzyka składała się z nowego materiału muzycznego jak również z wcześniejszych utworów Gabriela. Jednak największą popularność przynosi Gabrielowi album „So” wydany w 1986 roku, a razem z albumem piosenki: „Sledgehammer”, „Big Time”, „Don't Give Up” — duet z  Kate Bush. Teledysk do piosenki „Sledgehammer” zdobył w 1987 roku nagrodę MTV Music Video Awards.

W roku 1988 pojawia się „Peter Gabriel Box Set” – zestaw 9 płyt kompaktowych od P.G.I do „So” oraz singel kompaktowy "Solsbury Hill" i biografia Gabriela napisana przez Spencera Brighta. W roku 1989 wydany zostaje soundtrack „Passion” do filmu „Ostatnie kuszenie Chrystusa”, reżyserii Martina Scorsese. Za tę ścieżkę dźwiękową otrzymał swoja pierwsza nagrodę Grammy w kategorii The Best New Age Performance. Otrzymał także nominację do Złotego Globu za najlepszą muzykę - Motion Picture. W roku 1992 wydaje kolejny krążek, notabene bardzo ważny w jego solowej karierze „Us”. Muzyka na tym krążku przede wszystkim wiąże się z życiem Gabriela. Opowiada o jego pierwszym małżeństwie, związku z Rosanna Arquette, i o rozłące z jego córką.

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!

Peter  Gabriel zdobył trzy nagrody Grammy, w kategorii teledysk. W latach 1992 i 1993 zdobył nagrody za najlepszy teledysk do piosenek „Digging in the Dirt” i „Steam”.  Rok 1995 nagroda Grammy za najlepszy teledysk do „Secret World Live”.

Po pięciu latach przerwy Peter Gabriel powraca na nowo z krążkiem „Ovo”, ścieżką dźwiękową  do widowiska na żywo Millennium Dome Show w Londynie  w 2000 roku oraz ścieżką dźwiękową  „Long Walk Home”  do australijskiego filmu „Rabbit-Proof Fence” (2002).  Ten soundtrack  dostaje nominacje do Złotego Globu. Rok 2008 owocuje współpracą Petera Gabrieliego  z Thomasem Newmanem, nad ścieżką dźwiękową do filmu „Wall-E”. Piosenka „Down the Earth” otrzymała nagrodę Grammy w kategorii najlepsza piosenka napisana dla Motion Picture. Utwór ten  był nominowana także do Złotego Globu w kategorii najlepsza oryginalna piosenka dla Motion Picture oraz do Oskara w kategorii – najlepsza piosenka.

Peter Gabriel współpracował z wieloma wspaniałymi muzykami, m.in.: Natalie Merchant, Youssou N'Dour, Larry Fast, Sinéad O'Connor, Kate Bush, Paula Cole, John Giblin, Peter Hammill, Papa Wemba, Manu Katché, Bayete i Stewart Copeland. Z Kate Bush, Peter Gabriel współpracował kilkukrotnie. Jedna z najpopularniejszych piosenkę, którą z nią nagrał to „Don’t Give Up” z 1986 roku. Współpracował także z Laurie Andersen w jej piosence "Excellent Birds" z 1984 roku z płyty „Mister Heartbreak”.

W 1998 roku Peter Gabriel zaśpiewał piosenkę Newnana "That'll Do," do ścieżki dźwiękowej „Babe: świnka w mieście.” Piosenka została nominowana do nagrody Academy Award. W roku 2002 pojawia się kolejny krążek - „Up”. Rok później 2003 – „Hit” składający się z 2 płyt. Jedna o tytule „Hit”, druga „Miss”.

Peter Gabriel w 2007 roku współpracował także  z Angelique Kidjo. Usłyszeć  go można  w piosence „Salala” z płyt „Djin Djin”. Nagrał również singiel „Cape Cod Kwassa Kwassa” z Hot Chip, gdzie w partii chóru kilkukrotnie powtórzone jest jego imię.

Rok 2008 to płyta” Big Blue Ball”. Natomiast styczeń 2010 to kolejny krążek „Scratch My Back”. Gabriel współpracował przy produkcji tej płyty  m.in. z David Bowie, Paul Simon, Elbow, Bon Iver, Talking Heads, Lou Reed, Arcade Fire, The Magnetic Fields, Randy Newman, Apres Moi, Regina Spektor, Neil Young i Fade Out. Płyta „Scratch My Back” została nagrana w George Martin's Air Lyndhurst Studios, The Real World Temple oraz w Real Worlds Studios w hrabstwie Wiltshire. Wszystkie solowe albumy Petera Gabriela oznakowane są jego imieniem i nazwiskiem pisanym taką samą czcionką, ale na innych okładkach.

Peter Gabriel w swojej twórczości coraz częściej przejawiał zainteresowanie muzyką świata tzw. World Music. Szczególnym uznaniem cieszyła się u niego perkusja. Ważnym elementem w tej kategorii muzyki było również wykorzystywanie różnego rodzaju sztuczek i efektów dźwiękowych.  Gabriel często interesował się muzyką elektroniczną i  ta muzyka była dla niego inspiracją do powstania trzeciego albumu (Melt).  W czwartym albumie  (Security) po raz pierwszy użyto cyfrowej taśmy do zapisu dźwięków. Na płycie zostały połączone ze sobą różnorodne dźwięki, tzw. „world-beat” perkusji oraz  innych nietypowych instrumentów. Pomimo tego nietypowego zestawienia i eksperymentów dźwiękowych album sprzedał się bardzo dobrze. Krążek ten uplasował się wysoko na listach Top w Stanach Zjednoczonych, najwięcej popularności zdobyły piosenki „Shock the Monkey” i „I Have the Touch”. Koncertom, które promowały jego płyty towarzyszyły oczywiście różnego rodzaju popisy akrobatyczne, specyficzne opracowania scenograficzne, niezwykłe make-up muzyków.

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!