Jak się gra world music w Skandynawii

Spis treści

Prezentujemy Wam dziś subiektywny przegląd skandynawskich zespołów grających muzykę z kręgu etno/folk/world music. Jak to się robi w rejonie budzącym duże zainteresowanie muzyczne? Zapraszamy do lektury!

 

SZWECJA

Garmana

Garmarna to szwedzka grupa folk - rockowa, założona w 1990 roku. Garmarna zakochali się w dawnej muzyce szwedzkiej, a szczególnie w balladach. Ich muzyka ewaluowała z czysto ludowej do takiej, którą możemy usłyszeć dzisiaj. W ich muzyce pojawiają się elementy niemal z każdego innego gatunku muzycznego. Instrumentarium, na którym grają to m. in. skrzypce, gitara, gitara basowa, instrumenty perkusyjne, hurdy gurdy ( lira korbowa ), sammler (klawiszowy instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych).  Zespół składa się z 5 osób: Stefan Brisland-Ferner, Emma Härdelin, Jens Höglin, Gotte Ringqvist, Rickard Westman.

Wydali 5 albumów: "Garmarna" (1993), "Vittrad" (1994),"Guds spelmän" (1996), "Vedergällningen" (1999), "Hildegard von Bingen" (2001). 

{youtube}LExEHAftbOk{/youtube}

{youtube}vIC_SNtYpxQ{/youtube}


Hedningarna

Hedningarna po polsku znaczy poganie. Szwedzka grupa neofolkowa, tworząca nowa muzykę ludową. Zespół powstał w 1987 roku. Założycielami zespołu byli Hallbus Totte Mattsson, Anders Norrude oraz Björn Tollin. Po roku 1989 do zespołu dołączyły dwie artystki zafascynowane muzyką skandynawską: Sanna Kurki-Suonio i Tellu Paulasto.Słowa piosenek opierają się na dawnych wierzeniach, kulturze i tradycjach. Ich muzyka jest emocjonalna i obrazkowa. Wiele utworów opartych jest na ciężkim, potężnym rytmie bębna. Do tego rytmu często dochodzi kolejny element jakim jest powtarzanie tego samego dźwięku przez cały czas i tworzenie w ten sposób tła, na którym opiera się melodia.  Podsumowując w jednym zdaniu: Hedningarna to praskandynawska, pogańska muzyka ziemi. W roku 1992 zespół otrzymał nagrodę Grammy za drugi album „Kaksi” ( płyta sprzedała się w nakładzie 35 000 egzemplarzy w samej Szewcji). Przy tworzeniu drugiej płyty uczestniczyli Knut Reiersrud, Johan Liljemark oraz basista Ulf Ivarsson. W 1999 roku ukazał się ostatni krążek zespołu "Karelia Visa". Zespół formalnie istnieje nadal, ale od 1999 r. nie nagrał już żadnej płyty. Aktualni członkowie: Hållbus Totte Mattson, Anders Norudde, Christian Svensson, Magnus Stinnerbom.

Albumy zespołu “Hedningarna” (1989), “Kaksi” (1992), “Trä” (1994), “Kruspolska: SASHA mixes” (1994), “Hippjokk” (1997), “Karelia Visa” (1999)

{youtube}8TpfKPG9A0M{/youtube}

{youtube}DA7acExn9xo{/youtube}

Ale Möller

Ale Möller to szwedzki kompozytor i muzyk. Swoją karierę muzyczną ropoczął jako trębacz w zespole jazzowym. Mieszkał w Grecji, co sprawiło iż kształcił się w grze na buzuki (tradycyjny grecki instrument strunowy podobny do mandoliny). W Grecji wspłópracował ze słynnym greckim kompozytorem Mikis Theodorakis. Ale Möller  był czlonkiem zespołu Ale Möller Band, Frifot, The Stockholm Folk Big Band, Enteli, Filarfolket, Ale Möller's Lyckliga Enmansorkester i Neo Minore. Jego kariera muzyczna za owocowała również we współpracę z muzykami skandynawskimi i światowymi, m. in. Alym Bainem, Gunnarem Stubseidem, Lena Willemark, Perem Gudmundsonem, Jonasem Knutssonem, Stenem Källmanem i Thomasem Ringdahlem. W swojej twórczości chce odtworzyć tradycje muzyki skandynawskiej. Jest zwolennikiem WM. W swojej muzyce łączy tradycje muzyki ludowej Szwecji z muzyką Grecji, Indii i Afryki Zachodniej. Ale nie tylko muzyka ludowa jest przedmiotem jego zainteresowań. Ciągle próbuje wprowadzać do swojej twórczości eksperymenty muzyczne. Ale Moller jest multiinstrumentalistą, gra na buzuki, mandolinie, akordeonie, flecie, cymbalach, harfie, harmonika. Ciekawostką jest to, że jego mandolina jest specjalnie dostosowana do jego muzyki, posiada dodatkowe progi.

Albumy: od 1980 roku wydał 35 krążków. Pierwszy w 1980 roku  Filarfolket - "Birfilarmusik från Malmö" ostatnia, rok 2007 - Frifot - "Flyt".
Oprócz swoich solowych albumów nagrywał również gościnnie. (22 płyty)

{youtube}43eGgGyquSc{/youtube}

{youtube}u639hm8NUXY{/youtube}

Sofia Karlsson

Sofia Karlsson pochodzi ze Szwecji. Swojej pierwsze doświadczenie z muzyka folk zdobyła podczas nauki w Royal College of Music w Sztokholmie. Artystka oprócz śpiewu gra również na gitarze. Muzycy, którzy ją wspomagają grają głównie na felcie prostym (seljefløyte) i na kontrabasie. W 2002 roku ukazał się jej debiutancki solowy album z pieśniami. Jej drugi album, kótry ukazał się w 2005 roku zawiera w sobie jej własną interpretacje pieśni szwedzkiego poety Dan Andersson. Sofia za ten album dostała nagrodę Grammy. Kolejny krążek zawiera już piosenki bardziej klasyczne, które napisali dla niej wielcy szwedzcy artyści tacy jak Fred Åkerström, Peps Persson, Lars Forsell i Evert Taube.

Albumy: „ Folk song”(2002) , “Svarta Ballader” (2005) “Visor från vinden” (2007) “Söder om kärleken” (2009),  “Kärleken om Söder” (2009), “Norr om Eden”, “Jul i Folkton” (2005), “Folkjul” (2007).

{youtube}E9lBh61v2Ag{/youtube}

{youtube}Jylh41e_mLc{/youtube}



DANIA

Valravn


Valravn zespół duńsko - farerski (Wyspy Owcze – Føroyar). Wykonują muzykę folk wzorowaną na muzyce średniowiecznej głównie skandynawskiej (region Danii i Wysp Owczych). Zespół powstał w 2003 roku, wtedy jednak pojawił się pod nazwą Virelai, założycielem grupy był Søren Hammerlund. Dopiero od  2005 roku grupa pojawiła się na senie muzycznej pod nazwą Valravn, w tym samym roku, w październiku nagrali swój pierwszy krążek „EP”.  Zespół bardzo chciał zacząć eksperymentować i wprowadzać do swojej muzyki elementy elektroniczne. I tak w 2007 roku wydali album, na którym można usłyszeć elementy elektroniczne w wykonaniu Christophera Juula. Płyta ta sprawiła, że zespół zaczął koncertować po całej Europie. Odwiedzili także Polskę w 2008 roku. Na Danish Music Awards 2008 zespół dostał trzecią nagrodę w swojej kategorii. W 2008 zespół rozpoczął współpracę z Mute Comp. - Physical Theatre. Valravn skomponował muzykę i zagrał ją na żywo podczas przedstawienia „Grasping the floor with the back of my head”. Za tą muzykę zespół został wyróżniony nagrodą Reumerta, za najlepszy taneczny performance, za to samo także na Dublin Fringe Festival, dostał także pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Kairze. W skład zespołu wchodzą:  Anna Katrin Egilstrøð - urodzona na Wyspach Owczych, w zespole jest wokalistką, gra także na perkusji, santurze i cymbałach, Martin Seeberg - urodzony w Danii, w zespole gra na skrzypcach, flecie, wiolonczeli, a także śpiewa, Søren Hammerlund - urodzony w Danii, w zespole gra na mandoli, lirze korbowej i harfie, Juan Pino - urodzony w Ekwadorze, obecnie obywatel Szwajcarii, w zespole gra na perkusji, kachonie, davulu, czasami także śpiewa, Christopher Juul - urodzony w Danii, w zespole gra na keyboardzie, zajmuje się także obróbką dźwięku.

Albumy: „Krunk - EP” (2005), „Krunk Krunk” - podwójny „EP” (2007), „Valravn” - (2007)

{youtube}hZzQqSxs7l{/youtube}

{youtube}ojHQRmGJlKA{/youtube}

Krauka 

Krauka zespoł założony w 1999 roku przez duńskich muzyklogów. Jest to niewątpliwie niezwykła grupa. Wykonują oni muzykę wikingów. Czy dokładnie tak brzmiała nie wiemy, ale możemy się domyślać i mnieć nadzieje, że ich muzyka jest bliska prawdy. W skład zespołu wchodzą: Gudjon Rudolf, Aksel Striim i Jens Villy Pedersen. Zespół chcąc odtworzyć muzykę z przed dziesięciu wieków, musiał zbudować sobie odpowiednie instrumenty. Są to głównie bębny, piszczałki i instrumenty strunowe. Ich muzyka to głównie opracowania utowrów ludowych pochodzących z całej Skandynawii. W 2002 roku wydany został ich pierwszy album – „Vikinga seidur”.

{youtube}IqjYOasI6YI{/youtube}

{youtube}WRIsh_fjTJs{/youtube}



FINLANDIA

Sanna Kurki-Suonio

Sanna Kurki-Suonio fińska kompozytorka i piosenkarka współczesnego folku i neofolku. W latach 1991-1999 współpracowała z grupą Hedningarna. Jest także jedną z osób, które założyły grupę Loituma. Po debiucie w 1998 roku ze swoją pierwszą solową płytą "Musta" odbyła trasę koncertową po USA i całej Europie. Współpracowała, wtedy ze szwedzkim wiolonczelistą Magnusem Stinnerbomem. Jako kompozytorkę możemy podziwiać jej talent w koncercie "Kalevala 150th Anniversary"( skomponowała ten koncert współpracując wówczas z fińską gwiazdą rocka A. W. Yrjänä). Oprócz śpiewu i kompozycji zajmuje sie również nauką, wykłada na Akadmii w Joensuu oraz uczy śpiewu na Akademii Muzycznej im. Sibelisusa w Helsinkach. Sanna otrzymała  nagrodę Etno-Emma (odpowiednik Grammy) za najlepszy album World Music "Huria".

Albumy:  z Hedningarna - "Kaksi" (1992), "Trä" (1994), "Karelia Visa" (1999). Z Tellu Turkka - "Suden Aika" (1997). Solowe - "Musta" (1998), "Huria" (2007). Z Riitta Huttunen - "Kainuu' (2004)

{youtube}I7qT5IVSqIc{/youtube}

{youtube}e7Lbn5xZMEY{/youtube}

Gjallarhorn

Gjallarhorn prezentuje nowe spojrzenie na muzykę, która ma swoje korzenie w szwedzkojęzycznej populacji Fnlandii. Muzykę akustyczną wykonują na skrzypcach, mandolinie oraz australijskich didgeridoo, które spełniają podobną rolę co szwedzkie dudy. Tekst ich piosenek wykorzystuje głównie mitologię skandynawską, natomiast muzyka to pomieszanie wielku gatunków muzyki świata. O ich muzyce mówi się, że jest to nowy obraz World Music. Obecny skład zespołu to Jenny Wilhelms, Sara Puljula, Adrian Jones i Tommy Mansikka-Aho.

Albumy: „Grimborg” (2002), „Sjofn” (2000), „Ranarop” (1997), „Rimfaxe” (2006).

{youtube}nztV7Arc-ps{/youtube}

Värttinä

Värttinä fiński zespół założony w 1983 roku. Värttinä wykonują muzykę folk. Na początku istnienia grups składała się z 21 osób. Wykonywali pieśni z terenów Karelli przy akompaniamienicie tradycyjnych instrumentów. Utwory tradycyjne wykonywane były w nowatorski sposób. Pierwsza płytę Värttinä wydali w 1987 roku. Krążek zawiera nowe aranżacje ludowych pieśni karelskich. Występy na festiwalu muzyki folkowej w Kaustinen przyniosły grupie tytuł "zespołu roku". Druga płyta, pod tytułem „Musta Lindu” (Black Bird), wydana w 1989 roku, zawierała ponownie tradycjne utwory w nowych aranżacjach. Pod koniec 1989 roku w zespole zostali tylko: wokalistki - siostry Mari i Sari Kaasinen, Kirsi Kähkönen i Minna Rautiainen oraz muzyk Janne Lappalainen. Zespół postanowił przyjąć nowych członków wśród których znaleźli się: wokalistka Sirpa Reiman, oraz czterej instrumentaliści: Kari Reiman, Tom Nyman, Tommi Viksten i Riitta Potinoja. Płyta w nowym składzie wydana w 1991 roku przyniosła im miano platynowej. Wykonują muzykę a’capella lub przeplataną a’capella i instrumenty. W ich muyzce odnajdujemz elementz mitologicyne. W latach 2003-2005 zespół brał udział w przygotowywaniu ścieżki dźwiękowej do musicalu "Władca Pierścieni". Obecny skład zespołu: Mari Kaasinen (wokal,kantele), Susan Aho (wokal,akordeon), Johanna Virtanen (wokal,kantele), Lassi Logrén (skrzypce), Hannu Rantanen (kontrabas), Antto Varilo (gitara, cümbüs tambur), Toni Porthen (perkusja).

Albumy: „Värttinä” (1987), „Musta Lindu” (1989), „Oi Dai” (1991), „Seleniko” (1992), „Aitara” (1994), „Kokko” (1996), „Vihma” (1998), „Ilmatar” (2000), „6.12” (2001) - album koncertowy, „Iki” (2003), „Miero” (2006)

{youtube}4KSltodtEMU{/youtube}

{youtube}6nOSBuPUJ8w{/youtube}

Kuunkuiskaajat

Kuunkuiskaajat - fiński duet żenski stworzony przez Susan Aho i Johannę Virtanen, członkinię grupy Värttinä. Ich muzyka chce wywołać w słuchaczu wrażliwość na piekno, „które można poczuć i zobaczyć za pomocą naszych zmysłów”, tak twierdzą dziewczyny z grupy Kuunkuiskaajat. Ich muzyka jest skrajna. Partie Susanne są zreguły ciemne i przytłoczone natomiast Johanna śpiewa bardzo lirycznie i delikatnie. Z utworem folkowym „Työlki ellää” zostały reprezentantkami Finlandii na Konkursie Piosenki Eurowizji w Oslo 2010.

{youtube}HUUCmvZjOsk{/youtube}

{youtube}sDGSSqxsdFo{/youtube}

{youtube}x94CYQRNxgo{/youtube}

Loituma

Loituma grupa powstała jesienią 1989 roku. Fiński kwartet łaczący w swojej muzyce tradycyjne fińskie dźwięki oraz dźwięki fińskiej harfy – kantele. Ich muzyka „podąża swoja własną ścieżką” znaczy to, że wykorzystuje różne nurty muzyczne. W 1997 zespół wybrano kapelą roku na festiwalu muzyki folkowej w Kaustinen. W 2006 roku ich piosenka „Ievan Polkka” użyta została do animacji wykonanej w Flashu, która bardzo szybko rozpowszechniła się w Internecie. W oryginalnym składzie znajdowali się wokaliści Sanna Kurki-Suonio i Tellu Paulasto, którzy później wyjechali do Szwecji, by dołączyć do zespołu Hedningarna, którego członkinią jest również Anita Lehtola. Obecny skład zespołu: Hanni-Mari Turunen - śpiew, 5-strunowa kantele, kontrabas, skrzypce, altówka, bęben Lapin, Anita Lehtola - śpiew, 5-strunowa kantele, Sari Kauranen - śpiew, kantele, Timo Väänänen - śpiew, kantele.
Albumy: „Things of Beauty” (1995), „In The Moonlight” (1998).

{youtube}1ygdAiDxKfI{/youtube}



NORWEGIA

Bukkene Bruse

Bukkene Bruse norweska grupa muzyczna, wykonująca muzykę folk. Grupa została założona w 1988 roku. Ich repertuar zawiera tradycyjne melodie ludpwe często łączone z elementami współczesniej muzyki norweskiej. Wykorzystywanie nowych roziwązań muzycznych w rezultacie daje  niepowtarzalny wyraz. Członkami tej grupy są: Annbjørg Lien, Arve Moen Bergset, Steinar Ofsdal i Bjørn Ole Rasch. (O Annbjørg Lien możecie przeczytać w dziale Artyści). Zespół koncertuje w Norwegii, jak i całej Skandnawii. Jesienią 1994 roku zagrali w Chinach jako zespół reprezentujący Norwegię w ramach obchodów 40letniej współpracy pomiędzy tymi dwoma państwami. Zagrali także podczas uroczytej Gali Otwarcia oraz zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Lillehammer. Albumy: „Bukkene Bruse” (1993), „Åre” (1995), „Steinstolen” (1998), „Den fagraste rosa” (2001), „Spel” (2004)

{youtube}zw4_Cg-XpO4{/youtube}

{youtube}RsYp4-Wskx4{/youtube}

Mari Boine

Mari Boine jedna z najwybitniejszych postaci sceny World Music. Mieszka w północnej części Norwegii. Norwesko-lapońska piosenkarka, tworząca i wykonująca muzykę inspirowaną folklorem lapońskim - należy do ludu Sámi. (Lud zamieszkujący Laponię – krainę historyczno-geograficzną w Europie Północnej, obecnie w granicach: Norwegii, Finlandii, Rosji oraz Szwecji).

Karierę zawodowego muzyka rozpoczęła w 1985 roku debiutanckim albumem "Jaskatvuođa maŋŋá". W 2009 roku otrzymała Nagrodę Andersa Jahre, najważniejsze norweskie wyróżnienie kulturalne. Ciężko jest określić jednoznacznie jej muzykę. Może dlatego, że wyrosła w tradycji śpiewu joik (charakterystyczny i narodowy śpiew ludu Sami), ale chce być postrzegana jako wykonawca WM. Jej muzyka zaciera granice między muzyką świata, folkiem, jazzem czy rockiem. Jak sama mówi: "Nigdy nie widziałam przed sobą celu ostatecznego moich działań – raczej byłam zainteresowana ciągłym podróżowaniem i poszukiwaniem."

Debiutowała na początku lat osiemdziesiątych, choć sławę przyniosła jej dopiero płyta „Gula Gula” która ukazała się w 1989 roku nakładem wytwórni Petera Gabriela. Płyta uczyniła Mari Boine osobą znaną. Osobą której „słucha się”. Wielu ludzi zaczęło postrzegać Mari Boine jako rzecznika, „ambasadora kultury” ludu Sami. Choć ona sama się za niego nigdy nie uważała – „Nie mogę reprezentować całego mojego ludu. Ale mogę opowiedzieć moją historię jako Sami, to jest mój sposób by opowiedzieć część naszej historii. Mogę opowiedzieć o moim bólu i ucisku, ale również o radości bycia częścią kultury tak bliskiej i przyjaznej naturze. Nie zawsze byłam tak aktywna politycznie – to przyszło razem z muzyką”.

Współpracowała z wieloma wybitnymi muzykami m.in.: Janem Garbarkiem, Kari Bremnes Ole Pausem, Peterem Gabrielem.

Albumu: "Jaskatvuođa maŋŋá" (1985), "Gula Gula: Hør stammødrenes stemme" (1989), "Goaskinviellja" (1993), "Leahkastin" (1994), "Radiant Warmth" (1996), "Bálvvoslatjna" (1998). Płyta "Winter In Moscow" (2001) powstała we współpracy z Inna Zhelannaya, Sergey Starostin, "Gávcci Jahkejuogu"(2002), "Idjagieđas (2006), "Čuovgga Áirras" (24 sierpnia 2009)
Albumy koncertowe: "Eallin" (Life) (1996)
Kompilacje: Remixed – "Oðða Hámis" (2001), "Bodeš Bat Gal Buot Biros: Mari Boine Remixed Vol II" (2008).
W 2009 roku artystka odwiedziła Polskę, grała koncert w Sopocie.

{youtube}aYevBLUtuLc{/youtube}

{youtube}nF8RvYcAwU0{/youtube}

Gåte

Gåte to po norwesku zagadka. Zespół pochodzący z Norwegii, założony w 1999 roku, wykonuje muzykę, która jest połaczeniem norweskiej muzyki ludowej z metalem i muzyką elektroniczną. Często taki rodzaj muzyki nazywany jest rockiem progresywnym. Zespół wykonuje tradycyjne piosenki ludowe w swoich własnych aranżacjach. Członkowie zespołu: Gunnhild Sundli - wokalistka, Sveinung Sundli – klawiszowiec, jest starszym bratem Gunnhild. Oprócz gry na klawiszach wykonuje on partie skrzypcowe. Skomponował melodie do części utworów zespołu: "Storås", "Ola I", "Fredlysning", "Du som er ung" i "Sjåaren". Gjermund Landrø, basista, wokalista. Magnus Robot Børmar – gitarzysta, Kenneth Kapstad – perkusista.  W 2006 roku zespół oznajmił, że „robi sobie przerwę”.
Albumy: „Gåte EP” (2000), „Jygri” (2002) – sprzedano 40,000 albumów w Norwegii, „Statt opp” (Maggeduliadei) (EP) (2003), „Sjå attende” (2004), „Iselilja” (2004), „Liva” (2006).

{youtube}nhk1WXyQzHI{/youtube}

{youtube}GekKPIcoBlQ{/youtube}

Eivør Pálsdóttir


Eivør Pálsdóttir artystka pochodząca z Wysp Owczych. Posiada odmienny głos i szeroki zakres zainteresowań w wielu stylach muzyki poprzez rock, jazz, folk, pop po europejską muzykę klasyczną. Swoja karierę muzyczna zaczęła w wieku 12 lat podróżujac z chórem do Włoch, później w wieku 13 lat wygrała konkurs piosenki, a w 1999 roku została członkiem zespłu rockowego Clickhaze. W 2000 roku, w wieku 17 lat został wydany jej pierwszy album. W jej muzyce słychać nawiązanie do  korzenii. Eivor wykonuje Ballady rodem z krajów pólnocy, w których słychać wpływy jazzu. Większość piosenek została napisana przez Eivør Pálsdóttir. W 2001 roku wraz z zespołem Ckickhaze zdobyła nagrodę w konkursie Prix Føroyar. Jej drugi album przyniósł jej niebywały sukces. Krążek zdobył nagrodę Music Awards w 3 kategoriach (2003). Nowe oblicze talentu Eivør Pálsdóttir kojarzone jest z tym, że jej muzyka przez ostatnie lata stała się bardziej surowa i eksperymentalna.

Albumy: "Eivør Pálsdóttir" (2000),  "Clickhaze EP" (2002), "Yggdrasil" (2002), "Krákan" (2003), "Eivør" (2004), "Trøllabundin" (2005), "Human Child" (2007), "Mannabarn" (2007), "Eivör Live" (2009)

{youtube}Cwf22R_cLaU{/youtube}

{youtube}fxiuwVpOjlo{/youtube}

Izabela Dzik

Szanowna Użytkowniczko, Szanowny Użytkowniku, zanim klikniesz „Przejdź do serwisu” lub zamkniesz to okno, prosimy o przeczytanie tej informacji. Prosimy w niej o Twoją dobrowolną zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych przez naszych partnerów biznesowych oraz przekazujemy informacje o tzw. cookies i o przetwarzaniu przez nas Twoich danych osobowych. Klikając „Przejdź do serwisu” lub zamykając okno, zgadzasz się na poniższe. Możesz też odmówić zgody lub ograniczyć jej zakres. Zgoda Jeśli chcesz zgodzić się na przetwarzanie przez Etnosystem.pl Twoich danych osobowych, które udostępniasz w historii przeglądania stron i aplikacji internetowych oraz danych lokalizacyjnych generowanych przez Twoje urządzenie, w celach marketingowych (obejmujących zautomatyzowaną analizę Twojej aktywności na stronach internetowych i w aplikacjach w celu ustalenia Twoich potencjalnych zainteresowań dla dostosowania reklamy i oferty) w tym na umieszczanie znaczników internetowych (cookies itp.) na Twoich urządzeniach i odczytywanie takich znaczników, kliknij przycisk „Przejdź do serwisu” lub zamknij to okno. Jeśli nie chcesz wyrazić zgody kliknij „Zamknij”. Wyrażenie zgody jest dobrowolne. Powyższa zgoda dotyczy przetwarzania Twoich danych osobowych do śledzenia statystyk Google Analytics czy wyświetlania Ci dedykowanych reklam.
Więcej informacji Przejdź do serwisu Zamknij